چه شبها نشستم در اين سيرگم * كه دهشت گرفت آستينم كه : « قم ( 1 ) » محيطست ( 2 ) علم ملك بر بسيط * قياس تو بر وى نگردد محيط نه ادراك در كنه ذاتش رسد * نه فكرت به غور ( 3 ) صفاتش رسد توان در بلاغت به سحبان ( 4 ) رسيد * نه در كنه بيچون ( 5 ) سبحان ( 6 ) رسيد . . . . . . . . . .